نویسنده وکارگردان : علی منصوری

مشاور کارگردان وطراح لباس  :ساناز بیان

بازیگران(به ترتیب حروف الفبا به ترتیب حروف الفبا)

علی باروتی

همراز بیان

پژمان عبدی

آیه کیان پور

برنده ی جایزه ی بهترین متن از دهمین جشنواره تئاتر دانشگاهیان

برنده ی جایزه ی بهترین نقش خوان زن از دهمین جشنواره ی تئاتردانشگاهیان

کاندیدای بهترین کارگردانی از ششمین جشنواره ی سراسری تئاتر بانوان

برنده ی جایزه ی بهترین پوستر وبروشور از ششمین جشنواره ی تئاتر سراسری بانوان

برنده ی جایزه ی اول بازیگری زن از ششمین جشنواره ی تئاتر سراسری بانوان  

نهم تا ۲۸ آبان ماه .سالن گوشه فرهنگسرای نیاوران

ساعت ۱۸:۳۰

دستم رو فرو میبرم تو رنگ قرمز و با آب رقیقش میکنم و می پاشم رو کتون سفید . صبر می کنم تا یک کم خشک بشه .صدای عجیب خواننده ی زن تو گوشم می پیچه و کلمات با یه ابهام تلخ واریزمی شن تو فضای خودم ونقاشیم....تو دلم می گم انگار داره می زاد .چه غمی داره تو صداش دلم می گیره ....انگار تمام بدنش داره از هم وا میشه درد زایمان......مثل درد من سخت و شیرین.شیرین ؟ مثل عسل........ناله میکنه انگار با عسل موهاشو چسبوندن به هم وحالا می خوان شونه کنن ....انگشتای قرمزم رو بو می کنم و عطسه م می گیره و رنگ مالیده میشه رو دماغم وهمه جا بوی انار میگیره .....ناله می کنه خانومه وحس میکنم بردنش ته یه غار سرد و تاریک از اون ته غار با دستای بسته زمین رو چنگ میزنه و ناله میکنه.مثل گربه سفیده که 5 سال پیش زمستونی زاییدنش گرفته بود .هر شب تا صبح ناله می کرد زیر پنجره ی اتاقم .....هیچ جوری نتونستم بگیرمش بیارمش تو آخرش مجبور شدم خودمم همراش تا صبح اشک بریزم وناله کنم ...اون موقع نمی دونستم دارم میزام از اون زمستون تا حالا اخه منم ودرد زایمان. انگار جنینم خوابش برده. نمی خواد بیاد ...

دست وپا میزنم توی خفقان سیاهی و پیش می رم با لبخند. یه قطره رنگ قرمز می پاشه تو چشمم. یاد دختر خوبای تو فیلما می افتم که همیشه دارن انار دون می کنن و چادر سفیدشون لکه میشه یه قطره انار از چشم چشم به راهشون اشک میشه ومیاد پایین .....وای از پسر خجالتیه که تو گل فروشی جامونده وهنوز بلد نیست تو چشم یه دختر نگاه کنه وبگه دوست دارم.... -اه نمی خوام اسطوره بشم - قطره ی قرمز ازگوشه ی چشمم با یه جهش خودشوپرت میکنه تو بغل کتون سفید- یه انار- زیر لب غر می زنم این پایانامه منم که انگار طلسم شده .....یا این جنینه که خوابش برده لابد اونم طلسم شده.....اما یادم میفته که هیچ نیرویی نمی تونه من و زنگیموطلسم کنه....اناره میشکافه از هم ...مثل یه زن آبستن ...میشکافه با درد و هزارتا الماس سرخ ازش میریزه بیرون....حالا خونه که جاری میشه تو رگ وپی زمین و برکت میاره واسه چشمای منتظر.....ناله ش کش میاد...سوسن های سیاه پاره میشن تو صداش...وناله می کنه از نشان دار شدن تن وروحش ....میگم : چه مویه ای می کنی بانو! یه عشق داره متولد میشه نه!؟ نه ...نطفه ش داره بسته میشه ....پس حالا زاییدن هات مونده ....فریادش بلند میشه گوشم رو میگیرم یهو هر چی میشنوم قرمزه ....با انگشتای کبود به خواب زمستونی میره و تکرار می کنه:

she love s him .she love s him

لمیده شده ...فرو رفته تو نرمی مبل ...پام تیر می کشه از بس وایستادم صبح تا حالا..عکس بالای شومینه با آتیش نگاهش گرمم می کنه...دوباره نگات می کنم فرو رفته تو نرمی مبل.....نفس نفس می زنه...آتش شومینه انگار صورتشو لمس میکنه ...نکنه موهات گر بگیره ...انگار یه سیلیه محکم خوردم از اتش... صورتم می سوزه-  تا حالا کتک خوردی ؟ از مردا ...نمی دونم یادم نیست مرد وزن نداره که- ... نگاش می کنم خوابش برده

عکس شعله ها افتاده رو صورتش...چشمات شده رنگ آتیش ...گوله شدی.. آب نشی برفک من !  دلم هری میریزه پایین از دیدنت ...از طره ی مو هات که سایه ش پهن شده رو پیشونیت...از لبای نیمه باز ودندونای

خرگوشیت ...از به شماره افتادن نفست...ازانگشت اشاره ت که لای کتابت جامونده....چه درگیر فلسفه شدی این روزا عزیزدلم...بابا ول کن چسبیدی به یه مشت دلیل ومدرکی که امروز ثابتش میکنن فردا خودشون زیر پا میذارنش... زندگی چشیدنیه... باید لمسش کنی... بوش کنی.. بفهمیش.. اگه بیداربودی به اینجا که میرسیدم تو چشمام زل میزدی و یه وری می خندیدی که قند تو دلم اب بشه و بعد  صدای اعتراضت درمیومد که :خب اینا که گفتی یه جور فلسفه س دیگه خانوم خانوما منتها فلسفه ی تو از هیچ جاهم کش نرقتیش ...بعدم می خندیدی و دندون خرگوشیات پیدا میشد ...مامان می خندید و دندون خر گوشیاش پیدا میشد و می گفت جای من نیستی بفهمی وقتی تو عسل چشمات نگاه می کنم چه طوری دلم هری میریزه پایین ....نگات می کنم چه شیرینه عسل چشمات...چه سرخه حلقه ی سفید دورش ...مثل ماه ...عکس بالای شومینه نگاهش انگار دیگه نمی چرخه رو رفتارم 

دورش ...سردته گوله شدی ...دستت رو می گیرم و بلندت می کنم ...سر جات بخواب ماه نازنین من !میشنوم می گی:صب...زو...بیدا..م کن...لحاف گل گلیه که می گی مثل مال بچگیامه رو می پیچم دورت وخودم می شینم کنار تخت و غرق تماشات میشم...سحر میشه ..سپیده سر میزنه ...آفتاب طلوع میکنه ... اشک من توم نمیشه از دیدنت

بند نمیام ...خسته نمیشم از دوست دارم گفتنت...از نوازش موهات ...از بوییدنت بوسیدنت...-پرده رو بکش آفتاب

میفته تو چشمم...چشمت افتابی میشه خورشیدمن ...نگام کنی گرم میشه تنم جون می گیرم باهات میام تا ته دنیا...

عسل می مالم رو نون و فرو می برم توشیر...غش غش می خندی از عسل که کش میاد ودستات نوچ میشه... یه جمله ای سر هم می کنی با ادبیات وتاکیدای خودت که یعنی شیرش سرده  ...گوشه ی لبت رو پاک می کنم ...چه شیرینه عسل چشمات ماهک من ...قاشقتو می کوبی رو میز چوبی اشپز خونه وغش غش می خندی....خیس خیس بارونی پشت در بغض می کنی و چشمات میشه شعله ی سر کش ...خندم میگیره از دیدنتچی شده عزیز دندون

 خرگوشیات کو؟...گریه نداره که ...در میاد دوباره...مامان می گفت خوب شد تو دندونات ردیف وصاف شده ها نه؟! به من نرفتی مثل باباتی...میگم خوب شد تو دندونات خرگوشی شدا نه به من نرفتی مثل...کیفتو پرت می کنی می دویی تو اتاقت.... من غذا نمی خورم....مامان می گفت یعنی چی که هر روز یه بهانه میاری غذا نمی خوری

این جا در هر قطره یک بار می شنوی : دوستت دارم

این جا تو خرچنگ می شوی و من ماهی

وعشقت چنگال های در تنم 

و بوسه هایم حباب های بی پایان

خسته م .دلم می خواد بخوابم نشنوم چی می گی .دوست دارم به این همه کار مونده فکر نکنم بی خیال پای تلویزیون خوابم ببره مامانم پتو بکشه روم و سوپ داغ بیاره بخورم .از خواب بیدار شم ببینم همه جا سفیده جیغ بکشم بگم : اخ جون مدرسه ها تعطیله!!! دلم می خواد همیشه زمستون باشه .همیشه شومینه روشن باشه. همیشه تو برام شعراتو بخونی قصه هاتو... دوست دارخوابم ببره رو پاهات و خاطر ه ی صدات کابوس تمام نبودنات نشه که هر بار میخوام فراموشت کنم هر بار میخوام یادم بره که یه روزی بودی هر بار می خوام عاشق بشم دوباره بپیچه مثل باد و تکرار کنه.... که دیگه میترسم خودمم تکرار کنم چشماتو بستی و چی گفتی که این همه سال خاطره شدی برام دلم می خواد برگردم به روز اول دانشگاه که هنوز ندیده بودمت ...برگردم واون چیزی که تو اون روزا جا گذاشتمو پیدا کنم ...برگردم و عاشقت که شدم بهت نگم صبر کنم مثل دختر خوبا که خودت بهم بگی .یا اصلا عاشقت نشم.یا بخوابم بیدار که شدم همه چیز درست شده باشه...تو او مده باشی خستگی هام رفته باشه.تو قصه هاتو بخونی برام. من خوابم ببره از خواب که بیدار میشم نرفته باشی .دوست دارم باز صداتو بشنوم باز حرفای خوب بزنی ...دوست دارم برگردم به اون روزا که داداشم داداشک بود واصلا نگرانش نبودم با اینکه همیشه سر زانوهاش زخم بود.اون روزا که راحت می خندید راحت گریه می کرد.. میتونستم باهاش حرف بزنم و اصلا نمیدونست موسیقی آلترناتیو یعنی چی!!!اون روزا که تنها چیزی که به وجدش می آورد آرم برنامه کودک بود و پسر بچه کارتونیه که هی صفحه ی تلویزیون رو قدم میزد بعد داداشکم اداشو در می آورد ومن ریسه می رفتم ..دلم میخواد ریسه برم نه از گروتسک عجیب یه نمایش ! نه از به طنز کشیدن یه مفهوم فلسفی وسط یه داستان نه دلم میخواد ریسه برم از شنیدن یه جوک بیمزه از سر خوردن روی یخ های نصفه نیمه ی صبح های مدرسه!از پشمک سفیدا که باهاش پیرمرد پیرزن می شدیم !که فکر میکردیم پیرشدن خنده داره .دلم لواشک یواشکی میخواد

عشق یواشکی بوسه های یواشکی ...نمیخوام دیگه از پست مدرنیسم وذن وبودا بشنوم ...برام مهم نیست باور میکنید  خدا رو یا بعد این همه سال اعتبار میخواین ببریدش لای منگنه تا اعتراف کنه اساسا وجود خارجی نداشته  .میخوام فکر کنم افریقا فقط یه تصویر تو اخبار ساعته 9 و هندی ها همشون عین  فیلما رنگ و وارنگن .دلم میخواد سرمو بذارم روشونه ت عطر موهام بپیچه توسرت چشماتو ببندی و بشنوم باز  که میگی : چقدر خوبه ...چقدر خوبه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! و من دیگه کابوس نبینم !

می شکند انگشتا ن زخمی زن قالیباف

در تار وپود نقش

من عطرمی خرم

ذهنم را خوشبو کنم